Lise Meitner

Lise Meitners onderzoeken verdienen de grootste erkenning – in het bijzonder omdat vrouwen in Pruisen tot 1909 noch mochten studeren, noch colleges of laboruimtes mochten betreden.

Ze deed onderzoek naar radioactiviteit en de effecten van straling, en ontdekte radioactieve isotopen en nucleïden. Hiermee leverde ze belangrijke bijdrages aan de opbouw van atoomkernen en radioactief afval. Haar resultaten zorgden voor een eerste verklaring voor kernsplijting en het latere gebruik van kernenergie.

In 1906 behaalde ze een doctortitel in de fysica aan de Universität Wien. Tijdens haar wetenschappelijke opleiding in Berlijn in 1907 ontmoette ze Otto Hahn. Met hem werkte ze dertig jaar samen. In 1926 gaf ze fysica aan de Friedrich-Wilhelms-Universität. In 1938 vluchtte ze door het nationaalsocialistische regime naar Zweden en deed daar verder onderzoek aan het Nobel-Instituut. Vanaf 1947 leidde ze de afdeling Kernfysica aan de Koninklijke Technische Universiteit van Zweden en gaf gastcolleges in de VS.