Cécile Vogt

13 razy nominowana do Nagrody Nobla

Fakt, że Cécile Vogt była 13 razy nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny, ale nigdy jej nie otrzymała, pokazuje niewielkie znaczenie kobiet naukowczyń na początku XX wieku.

W 1893 roku została przyjęta jako jedna z nielicznych kobiet na wydział medyczny w Paryżu. W 1899 roku poślubiła Oskara Vogta. Przez 60 lat pracowała razem z nim nad badaniami nad mózgiem. W 1900 roku uzyskała tytuł doktora medycyny w Paryżu. Od 1902 roku Vogt pracowała bez wynagrodzenia w laboratorium neurobiologicznym założonym przez jej męża na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (Friedrich-Wilhelms-Universität) w Berlinie. Uprawnienia do wykonywania zawodu lekarza w Berlinie uzyskała dopiero w 1920 roku. Została kierowniczką wydziału w Instytucie Badań nad Mózgiem im. Cesarza Wilhelma Kaiser‑Wilhelm‑Institut für Hirnforschung). W 1932 roku została członkinią Niemieckiej Akademii Nauk Przyrodniczych Leopoldina (Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina).

Po 1933 roku nasilające się represje reżimu nazistowskiego zmusiły ją do opuszczenia Berlina i kontynuowania badań w Neustadt w Schwarzwaldzie.